(¸.•* ღ ღღ زمزمه های عشق ღღ ღ •*´¨)

گـل زهـرا بــقـربــان جـمـالـت

                         زمین وآسمـان گـرید به حالت

گل زهـرا در خـون نـشـسـتـه

                         جهان گشته همه بزم وصالت

                            گل زهرا دلـم خـون شـد بـرایـت

دمـا دم گـریــه دارم در عـزایــت

                             گل زهرا دلم خواست یـک شب

بـبـوسم خـاک پــاک کـربـلایـت

گـل زهـرا گــرفـتـم خوبه نامت

                     نشسته مرغ دل بر روی بامـت

ز طـفلـی انـس دارم بـا غم تـو

                    قبولم کن که باشم من غلامت

                            گـل زهرا تــو ی مـهر جـبـینـم

 که با داغ تو عمری همنشیـنم

                            گل زهـرا از آن تـرسم بـمـیـرم

 ولـیـکن کـربـلایـت را نـبـیــنــم

گـل زهـرا فدایی مـحبـت تـو

                           فـدای نـالـه های غـیـرت تـو

عزیزی آن چنان بر درگه حق

                           شفا باشد به خاک تربت تـو

                                  گـل زهـرا جـهـان گردد فدایت

فـدای خـاک پـاک کــربـلایــت

                                   عنایت کن برای خاک بـوسی

  شـبـی آیــم در دالـشـفــایـت